Telefon
+48 663 830 517

Sposoby egzekucji sądowej

Podstawą wszczęcia i prowadzenia egzekucji sądowej jest tytuł wykonawczy, czyli najczęściej prawomocny wyrok sądu, nakaz zapłaty lub ugoda sądowa zaopatrzony w klauzulę wykonalności.

Czynności egzekucyjne są wykonywane przez komorników sądowych. Zasadniczo wierzyciel ma prawo wyboru komornika sądowego, który będzie przymusowo egzekwował od dłużnika świadczenie – w przeważającej części pieniężne (np. alimenty), stwierdzone tytułem wykonawczym. Wyjątkiem jest egzekucja z nieruchomości, która należy do komornika działającego przy sądzie, w którego okręgu jest położona nieruchomość.

Wierzyciel we wniosku egzekucyjnym kierowanym do wybranego komornika, który wszczyna postępowanie egzekucyjne, jest zobowiązany do wskazania poza świadczeniem, które ma być spełnione, również sposób egzekucji.

Kodeks postępowania cywilnego wymienia szereg sposobów egzekucji czyli składników majątku dłużnika, z których dopuszczalne jest prowadzenie egzekucji. Najczęściej prowadzone są egzekucje z: wynagrodzenia za pracę dłużnika, środków zgromadzonych na rachunkach bankowych dłużnika, ruchomości, świadczeń z ubezpieczenia społecznego (np. renty, emerytury), nadpłaty podatku (np. VAT, podatku dochodowego od osób fizycznych) oraz nieruchomości.

Jeśli chodzi o najbardziej typowe sposoby egzekucji, czyli z wynagrodzenia za pracę, rachunku bankowego dłużnika oraz świadczeń emerytalno-rentowych, istotne są następujące gwarancyjne uregulowania.

Jeżeli dłużnik świadczy pracę na podstawie umowy o pracę, wówczas komornik może dokonać zajęcia wynagrodzenia za pracę. Jednakże wolna od potrąceń komorniczych jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, co jednak nie dotyczy egzekucji świadczeń alimentacyjnych (tutaj potrącenia mogą być dokonywane do wysokości 3/5 wynagrodzenia).

Prowadząc egzekucję z rachunku bankowego dłużnika będącego osobą fizyczną, również obowiązuje limit kwot niepodlegających zajęciu. I tak środki pieniężne znajdujące się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych jednej osoby, niezależnie od liczby zawartych umów (tj. liczby posiadanych rachunków bankowych), są wolne od zajęcia do wysokości trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, za okres bezpośrednio poprzedzający dzień wystawienia tytułu wykonawczego.

W przypadku świadczeń o charakterze emerytalno – rentowym, wolna od egzekucji i potrąceń jest kwota równa 50% najniższej emerytury lub renty od egzekucji należności alimentacyjnych oraz sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne, wraz z kosztami i opłatami egzekucyjnymi.

Egzekucję komornik może prowadzić również z zajętego mienia ruchomego dłużnika, np. samochodu osobowego, sprzętu RTV czy ruchomości składających się na wyposażenie mieszkania. Komornik po zajęciu ruchomości dłużnika i ich wycenie, dokonuje sprzedaży mienia ruchomego w drodze publicznej licytacji.

Jeżeli dłużnik jest właścicielem nieruchomości (domu, lokalu mieszkalnego, gruntu) komornik może dokonać zajęcia nieruchomości. Następnie na wniosek wierzyciela komornik dokonuje opisu i oszacowania nieruchomości. Zajęta nieruchomość ulega sprzedaży przez licytację publiczną. W pierwszym terminie licytacji cena wywołania czyli najniższa suma, za którą nieruchomość można nabyć, wynosi 3/4 sumy oszacowania, natomiast w drugim terminie licytacji suma wywołania wynosi 2/3 sumy oszacowania.